1975. godine umro je Ivo Andrić, prvi i jedini jugoslovenski pisac koji je za svoje stvaralaštvo  dobio 1961. godine Nobelovu nagradu.Pisac koji je svoj život posvetio,,istoriji jednog naroda". Školovao se Zagrebu,Beču,Gracu.1920 godine bio je činovnik u poslansvu u Vatikanu. 1927 radio je u konzulatima u Marseju i Parizu, Madridu, a 1930-1933 bio je sekretar delegacije Kraljevine Jugoslavije pri Društvu naroda u Ženevi.1939 bio je opunomoćeni ministar jugoslovenske vlade u Berlinu.Prvi je potpisao Novosadski dogovor o srpskohrvatskom književnom jeziku .

Njegovo stvaralaštvo se deli u tri faze, prvu koju obeležavaju lirika i pesme u prozi(Nemiri, Ex Ponto)druga faza koja traje do Drugog svetskog rata -pripovedačka proza i treća faza koju su obeležili Na Drini Ćuprija, Travnička hronika, Gospođica i Omerpaša Latas koji je ostao nedovršen.

Pored Nobelove nagrade koju je dobio za svoje stvaralaštvo i po tome ostao prvi i jedini, oko Andrića i njegovog stvaralaštva i dan danas vode se polemike i svojatanja da li je Andrić Srpski ili Hrvatski književnik. Po raspadu Jugoslavije Andrić kao član Srpske akademije nauka i umetnosti vodi se kao srpski knjževnik, dok u Hrvatskoj se i dan danas smatra i srpskim i hrvatskim književnikom.

Čitanje Andrićevih dela je razumevanje nas samih, naših korena, istorije, života.