Misao

1/5/2007

Trazis nade da se o njih kacis, 
drhti proslost na tvojim dlanovima.
Place violina u ritnu lastavica
place solista od toliko boli,

taj rapavi glas se pojavljuje u mislima
ti uzasni akordi sto stvara ih vetar.
Prolazi vreme,tece sat za satom
dolazi ljubav ovencana bolom.

Prolecni pupoljci tone u san
dobija i boje otvorena soba
misli me nose ka nepoznatom
a tamo siroko,I nebesko tiho.
Objavio pecinko u 20:36 | kategorija: pesme
Permalink | Obavesti prijatelja | Komentara (4) | Pošalji komentar


Komentari:

Pošalji komentar

Bolna ti je ova misao ili bolje misli...bolne lepo srocene.
Poslao Lady u 22:29, 1/5/2007 | Link | |
u dve pesme spominjes "nepoznato".... sta je to nepoznato sto te muci?
Poslao Anoniman u 22:47, 1/5/2007 | Link | |
Pa bas to nepoznato i zna uvek da te muci,jer ako je poznato onda vec znas kako se sa tim izboriti.

Izmenio pecinko dana 2/5/2007 u 11:32
Poslao pecinko u 11:31, 2/5/2007 | Link | |
rekla bih da je čežnja to što muči
Poslao lazarica u 11:33, 2/5/2007 | Link | |


Pošalji komentar

<< Sledeca strana | Home | Prethodna strana >>



[Template by: Rapsodia Colors.net] [Adaptacija za BlogOye Portal: WhoreOfBabylon]