37

O ljubavi,o luda munjo grimizne pretnje,
posecujes me i ulazis svojim hladnim stepenicama
dvorca koji je vreme okrunilo maglama,
bednih zidova zatvorenog srca.
Niko nece znati da je jedino neznost
sagradila kristale tvrde poput gradova
i da je krv otvarala tunele zlosretne,
a da ne srusi zima njeno kraljevstvo.
I zato ljubavi,tvoja usta,tvoja koza i svetlo i tvoje boli
bejahu nasledstvo zivota i sveti
darovi kise i prirode
koja prima i uzdise trudnocu semenja,
tajnu oluju vina u podrumima,
bljesak zita u tlu