Dan kaplje u dim....sporo preliva u san ,josh jedan......
U magli se saplicu isprani boemi.......
Pijanci udaraju o zidove bez krovova , trazeci te ......
Chudaci ispruzenih dlanova ......gledaju u nebo.....
Svi chekaju te i sanjaju te.....
Lenji tonovi muzike natapaju tishine......
A ti?
Gazish li josh jednu kaldrmu?
Ispruzhenih ruku mesechara......
Bezhish li opet iz snova?
Lutash li krovovima,limenim ,bosa?
Gazish li sa grimasom na licu,il osmehom?
Trudish li se da ih ne chujesh,
ti nijanso plavog ,rasplinuta ko pauchina.....
Mozhesh li preskochiti ih?
Bosom nogom hrabra,
tudji besmislu,tudji danu i noci!
Nijanso plavog shto ne umiresh poput istine.....
Zavlachish se u svoju chauru modrog....
Ko sunce u jastuke oblaka,nestajesh.....
Svesna da tvoje plavo niko ne ume obojiti......
Dan i dalje kaplje u dlan,nestaje u jedan san.......
