Става Човечка


Глув простор и мртво време застанале
Ја чекаат тишината да ги пронајде
Некаде во долиштата длабоки
Спилите се испрчиле гордо
Скитникот на векот го скорнале
Сорашав глас да пркоси
Друшка на остарениот и гладен гавран да му прави
Заедно да го најават новото умирање
Замагленото сонце со брз заод им избега
Им остави празен јасник и волчји завивања
Ја видоа заедно
Скитник ковчест и гавран гладен
Ставата човечка како се спружи на земја
Семе непознато со крвта посеа
Од вените жили цврсти вземи се впиваат
В час тој и тагата се криела
Онемувала тажалките ги бркала
Приказната тажна на небото да не му ја раскажуваат
Така ставата ќе ја снема
Непозната ќе остане



Извор лековит


Овиснаа на рамениците скршените и преморени криља
Нечекорат смело чекорите по земјава
Остана парче тага залепено на боровите црни
Побелените спомени се одвеаа со виулицата
Сувиот пиреј во ипреплетените корења пишува немо
Се митари ноќта злобник
Го претвора мажот ѕвер во сува ветка
Реви споулавено ја глода последната надеж
И вели со рик
Родиго кроце последниот миг
Само немој копиле немо да биде
Живите рани го раскинаа месото
Останаа жолтите коски и платно од кожа
Знаеш
Само крвта црвена непокорена ќе остане
Ќе врие ќе клокоти
Каде ли само ќе капне
Извор лековит таму ќе бликне
Намерници
Шугави лигави крастави
Нероткињи и од памет штукнати ќе лечи до века.


Никодин Чернодримски 2009

Црни Сништа


Изртија црни сништа
Во моќни очи без милост седало свија
Сакаат нечие срце да замолчат
Дивата непокорена верба го чува
Незнаат тие очи за тоа
Клекнале сништа пред камен неиспишан
Измислена молитва да кажат
Времето лажно да го разбудат
Безбожен мрак постилаат
Ги мамат очите со нејаснотија
Воини големи ќе ги стореле
Водачи славни ќе биле
Грчот на ветерот занив ќе војувал
Небото ќе оглувне
Пепелави сенки ќе ги служат
Клекнале сништа пред камен неиспишан
Со очи без милост да го испишат
Срцето нечие со смрзната смиреност да го целиваат
Дивата непокорена верба го чува
Незнаат тие очи за тоа.


Соголени Сенки


Млад светец со пламена облека
Со пламено копје јава гривест коњ
Ги гони веќе три дни земните ѓаволи
И безаби збрчани баби вештерки
Грми со гласот небаре громовник е
Со крвта ваша ќе ја мијам лагата
Водата е премногу света за црнилата што ги сторивте
Ликовите ваши ќе ги врежам длабоко
Во каменот на портите адски
Ќе ве плукаат ороспии блудници
Коњокрадци и разен џган
Лагата лагата ви беше гнасна
Душа невина изгнасивте
Нектарот на стравот сега пијтего
Ркулецот на лудилото нека се испили
Дневниот спокој ќе го немате
Ноќта ќ го лепи немирот како краста по вас
Соголени сенки ќе бидете.


Никодин Чернодримски 2009

Песните се извадок од најновата стохозбирка-Мртви Сенки на Мртва Стража-


Гневен осаменик


Иловице,црнејце,црвенејце
Хумка нова ли прават ветриштата диви
Ете таму
Под жилав даб со брада стогодишна
Перуника семе ли фрлаат врапците
Подолу три стапки само
Немите воденици кругот на заборавот го затвораат
Суровото минато ги брише патеките изодени
Каменот паметник ноќва ли го раѓаш така
Од бигор црн ли е створен
Мртви сенки на мртва стража околу постави
И долгозаби пцишта аберџии да бидат
Летната месечина не те радува веќе
Не ја мамат воздишките жешки
Таговно ги мели патилата свои
Миленикот твој
Безгласен е сега и со сув душник
Прашина очите му ги затвори
Својата тага ја врза во далечен спомен
Сплете за себе сребрена пајажина
Наметка заштитничка да му биде од заборавот
Евего
Со атот црн аветник во галоп ита
Стрела со поглед
Пее со јазик неразбирлив
Ита ли ита
Гневен осаменик
Гостинот на иловицата црнејцата црвенејцата.


Меѓи Ѕвезди и Пеперутки


Мина бран кобна тишина
Одлета бела птица преселница
Се откина душа страдалничка од гнило месо.

Несватлива смеа од злобник одекна
Безличните сенки го потикнаа
За недоречениот стих што го прекинаа

Скаменет ковчег сурна суводолица
Со врата од мов зелена накитена
Збеснат пењав ѓавол ја чува

Згуснати збиени снегулки пишуваат небесна вистина
Мразови пукаат непокорени спили
Огниште ноќва згасна пепел го пркри

Усна молитва низ стисната дланка излета
Умирам судбино меѓу ѕвезди и пеперутки
Ететиго таму трупот ладен.


Никодин Чернодримски 2009