Ne mogu da pronadjem put do mene, sama sebi, namerno, kao trulim granjem sakrivam ceste..one prave, i kada vidim, kao da ih ne vidim...ili me je strah...gotovo da sam navikla na ove druge..opasne, prvaljave, krivudave, cesto slepe...
Kao da cist put znaci ogoljenje ili odricanje od slobode, bez potrebe za skrivanjem po mraku, uplasi me sunce...suludi strah da cu tako lakse postati plen...