Čitajući fantastičan blog Milana M. Ćirkovića na blogu b92 (ne brinite, ne piše opolitici i o sličnim glupostima) podsetio sam se jedne genijalne matematičke formule ...
matematičko savršenstvo...
"Ser Čarls Persi Snou je u svoje doba bio dosta poznat britanski romanopisac, novinar, književni kritičar i političar, mada je originalno obrazovanje stekao u prirodnim naukama. Danas, on je uglavnom poznat kao autor teze o "dve kulture" koju je prvi put izložio u jednom predavanju 1959. godine. Dve eponimne kulture jesu prirodno-naučna i tehnološka sa jedne, a društveno-naučna i humanistička sa druge strane. Verovatno najcitiraniji deo njegovog izlaganja, inače napisanog u veoma oštrom i polemičkom tonu, tiče se anegdote u kojoj je Snou boravio u većem društvu literarnih intelektualaca kojima je postavio pitanje znaju li šta utvrđuje II zakon termodinamike. Ispostavilo se da niko od desetak prisutnih nije imao blagog pojma o tome. Ono što oni nisu razumeli, naglašava Snou, jeste da je to naučni ekvivalent pitanja jeste li čitali neko Šekspirovo delo? A moglo bi se otići i korak dalje, i utvrditi da je broj ljudi u krugovima humanističkih disciplina koji znaju šta su osnovni pojmovi poput mase, ubrzanja ili realnog broja jako mali - a to je ekvivalent pitanja umete li da čitate ili pišete?"
matematičko savršenstvo...
Šta, dakle, imamo u ovoj formuli (koja, inače, kad se istinski shvati, daje egzaktno tumačenje uobičajene fraze da je neko "promenio mišljenje / stav / politički kurs za 180 stepeni")? Odakle potiče njena gotovo jeziva elegancija? Odgovor je: iz minimalnog broja simbola, u kojima su objedinjene ključne oblasti matematike:
e - (realna) analiza
pi - geometrija, trigonometrija
i - algebra, kompleksna analiza
0,1 - aritmetika
"Ser Čarls Persi Snou je u svoje doba bio dosta poznat britanski romanopisac, novinar, književni kritičar i političar, mada je originalno obrazovanje stekao u prirodnim naukama. Danas, on je uglavnom poznat kao autor teze o "dve kulture" koju je prvi put izložio u jednom predavanju 1959. godine. Dve eponimne kulture jesu prirodno-naučna i tehnološka sa jedne, a društveno-naučna i humanistička sa druge strane. Verovatno najcitiraniji deo njegovog izlaganja, inače napisanog u veoma oštrom i polemičkom tonu, tiče se anegdote u kojoj je Snou boravio u većem društvu literarnih intelektualaca kojima je postavio pitanje znaju li šta utvrđuje II zakon termodinamike. Ispostavilo se da niko od desetak prisutnih nije imao blagog pojma o tome. Ono što oni nisu razumeli, naglašava Snou, jeste da je to naučni ekvivalent pitanja jeste li čitali neko Šekspirovo delo? A moglo bi se otići i korak dalje, i utvrditi da je broj ljudi u krugovima humanističkih disciplina koji znaju šta su osnovni pojmovi poput mase, ubrzanja ili realnog broja jako mali - a to je ekvivalent pitanja umete li da čitate ili pišete?"