Usamljena simfonija pahulja plavih
I eto ih na ramenu mom
Kroz prostrane I tamne zimske ulice hodim
Nadam se liku tvom
Znam da se pojaviti neces
I da si daleko, ko zna gde
Ali promrzle ruke sklapam
I ipak molim se…
Jos jedan pogled u beskraj
I pahulja plava
Sa nadom u srcu
Da ce molitva postati java
Ovu tuznu noc
Ipak osta da zivi samo simfonija sama.
Objavio iva978 u 02:40 | Kategorija:
Permalink | Obavesti Prijatelja | Komentara (0) | Pošalji komentar
Pošalji komentar