Ocigledno mi nije sudjeno da napisem jedan prokleti post! Vec po treci put pokusavam da docaram atmosferu sa jednog rodjendana... Nervira me to sto svako odjednom ima pravo da cacka po mom kompu! Sad sam u stadijumu da mi se nista ne da! Po cijeli dan visim u pozoristu, pripremajuci taj neki komad za zavsnu predstavu. A keva ne bi dala para ni za lijeka, kao da je najveca recesija! Moram od svakog ko naidje zicat' za cigaru. Pomislio bi covjek, eto, i taj rasput, ruke mu se pozlatile, da je sad vrijeme kad se treba odmoriti. A ja... Nikad smorenija u zivotu,,, Nema vise obaveza, nema vise dosadnog ucenja u noc, nema vise marke sto mi keva da da nesto ''pojedem'', nema vise bjezanja sa casova... Boze dragi sta mi ucini ova gimnazija... Neko bi pomislio da sam se uzelila skole... Ne do' Bog! Samo bih zeljela da mi se desi neka promjena... Do sledeceg javljanja, Marley