Pravilo vjeri, i obraz krotosti,vozderzanija ucitelja javi tja stadu tvojemu, jaze vescej istina: sego radi stjazal jesi smirenijem visokaja, niscetoju bogatija, oce svjascenonacalnice Nikojale, moli Hrista Boga, spastisja dusam nasim.

Tropar svetom Nikolaju (4 glas)

Sveti Nikola, hriscanski je svetitelj, arhiepiskop mirlikijski i cudotvorac. Proslavlja se u svim hramovima Srpske pravoslavne crkve i pravoslavnim srpskim porodicama.

Rodjen je u gradu Patari, u oblasti Likije za vreme rimskog cara Valerijana, kao sin jedinac znamenitih i bogatih roditelja Teofana i None. Pod uticajem svojeg strica, episkopa Nikolaja Patarskog, posvetio se svestenickom zivotu i posle smrti roditelja , prodao je celo imanje, a novac razdelio sirotinji.

Tokom vladavine careva Dioklecijana i Maksimijana, u vreme mucenja i gonjenja hriscana, bio je zatvoren u tamnicu, ali ni tamo nije prestajao sa propovedima i sirenjem hriscanstva. Jos za vreme zivota, ljudi su ga smatrali svetiteljem, prizivali ga u pomoc pri bolestima, spasavao je nasukane i izgubljene brodove, smatra se zastitnikom dece, moreplovaca, ucenih ljudi, trgovaca, bolesnih… Na ovaj dan, sve su ladje ma gde da su se nalazile, bacale svoja sidra i do sutradan mirovale, odavajuci na taj nacin slavu ovom svetitelju. Za njega se veruje da poseduje cudesne moci, da se uz pomoc njegove molitve slepima vraca vid, hromi prohodaju, a gluvima se vraca culo sluha.

Sveti Nikola umro je 6. decembra (19. decembra po Gregorijanskom kalendaru) 343. godine i sahranjen je u sabornoj crkvi u Miri, gde su njegove mosti pocivale vise od sest vekova, a hriscani dolazili na njegov grob i dovodili svoje bolesnike. U XI veku, sele se u bari u Crkvu svetog Jovana Pretece, a danas se nalazi u Crkvi svetog Nikole, koju su zitelji Barija podigli u njegovu slavu.

Slavi se i 22. maja, u znak secanja na dan kada su njegove mosti 1096. godine prenete iz Mira u Likiji u tada pravoslavni Bari. Postoji predanje, po kojem je srpski kralj Stefan Decanski slao bogatre priloge i ukrasio celu crkvu sveti Jovan Precanski u znak zahvalnosti za povracenje vide. Takodje, ostalo je u narodu da je i knez Milos Obrenovic slavio svetog Nikolu po svim narodnim obicajima.