Jesen je moje doba.
Putena, opojna, teška od slatke arome prezrela voća, raskalašena u eksploziji boja.
A te boje opet nisu kao one proljetne, koje bodu, vrište, tjeraju krv da provri i ljubavnike u ludilo požude.
Jesen je obojena mirom, žeravom preostalom od ljetnog ognja, s tihom žudnjom da se priviješ uz nekog bliskog i toplog dok krupna kiša bubnja po krovu.
Uz čašu prštavog mošta od konavoskog plavca, još purpurnog, bez oporog mirisa i modrokrvave nijanse starog vina.
Voli vas jullie