Savetovalište Za Bebe

Pod meningealnim sindromom podrazumeva se skup kliničkih simptoma i znakova koji se javljaju kao posledica povećanog intrakranijalnog pritiska. U meningealni sindrom spadaju :svi meningitisi, encefalitisi, tumori, CNS ( maligni i benigni ),aneurizme, ciste, krvarenja u mozgu i dr.
Etiologija meningealnog sindroma može da bude raznovrsno:
- infektivne prirode ( bakterije,virusi, rikecije)
- toksične
- alergične
-onkogene
- fizičke
- hemijske prirode
Meningealni sindrom obeležen je pojavom meningealnih znakova koji mogu da budu:
--subjektivne i --objektivne.
Subjektivni meningealni znaci su:-uporna glavobolza- uporno povraćanje.
Glavobolja je stalan pratilac meningealnog sindroma. Ona je jaka, kontinuirana,bez slobodnog intervala i pojača se pri kašlju, naprezanju ili pokretima glave. Nastaje kao posledica povećanog intrakranijalnog pritiska i toksičnog oštećenja, iritacija senzibilnih intrakranijalnih većih arterija i venoznih sinusa.Povraćanje je čest simptom i bez nauzea, u mlazu nije u vezi sa uzetom hranom i nije praćeno subjektivnim poboljšanjem.
Objektivni meningialni znaci se dele na meningealne znake prvog i drugog reda.
Meningealni znaci prvog reda:
- Kerningov znak
- ukrućen vrat
- Vujićev znak
- gornji Brudžinski
- donji Brudžinski
Kerningov znak je najvažniji znak, njegovo prisustvo potvrdjuje dijagnozu meningealnog sindroma .Ovaj znak se ispituje na sledeći način: bolesnik leži u postelji a ispitivač stavlja jednu svoju ruku na bolesnikovo koleno a drugom rukom mu pomaže da sedne sa opruženim nogama, tj. da trup i noge čine pravi ugao. Ako bolesnik može da uradi znak je negativan. Kada trup i noge čine tup ugao Kerningov znak je pozitivan.
Kerningov znak je rezultat povećanog intrakranijalnog pritiska i toksičke iritacije spinalnih korenova. Savijanje vrata, trupa izaziva istezanje iritativnih spinalnih korenova i to uslovljava odbrambenu konrakciju mišića i osećaj bola duž čitavog kičmenog stuba i nemogućnost da bolesnik sedi sa opruženim kolenima pod uglon od 90 stepeni.
Kerningov znak ne postoji kod odojčadi i male dece, kod kojih još postoji fontanela pa se povećan intrakrnijalni pritisak kompenzuje uzdignućem fontanele. Uzdignuta, napeta fontanela kod male dece ima vrednost Kerningov znaka kod odraslih.
Ponekad kod dece koja mnogo povraćaju imaju proliv, umesto izdignute fontanele imaju uvučenu fontanelu koja je odraz dehidracije.
Vujićev znak se sastoji iz rotacionog fenomena i fenomena pronacije ruku.
Karakteristika svih meningealnih znakova prvog reda je u tome što ostaju pozitivni i pri dubokim poremećajima svesti što je važno kod komatoznih stanja.
Meningealni znaci drugod reda su:
- hipertenzija
- težmja da bolesnik zauzme meningealni položaj
- meningealni krik
- bradikardija
- dermografizam.
Izvor:Trudnoća

Definicija
Policitemija rubra vera (PRV) je bolest karakterizirana malignim bujanjem matičnih stanica za eritrocitnu lozu. PRV napreduje polako, ali sigurno. Obično počinje u srednjoj životnoj dobi.
Uzrok
PRV je bolest nepoznata uzroka. Nema dokaza da je izazvana zračenjem ili virusima, kako se u nekim izvorima spominje.

Simptomi
Bolesnici s PRV imaju simptome uzrokovane povećanjem volumena krvi: glavobolje, šumovi u ušima, vrtoglavice i omaglice, dok vrlo rijetko imaju sklonost krvarenju koja se prikazuje kroz krvarenje iz nosa ili probavnog sustava. Mogu se javiti i znojenje, svrbež, gubitak težine, bolovi u nogama, čirevi probavnog sustava - pojavljuju se zbog povećanja volumena krvi, izlučivanja histamina, povećanog raspadanja stanica i poremećene funkcije trombocita, a pogoršavaju se nakon kupanja u toploj vodi. Trećina bolesnika ima povišen krvni tlak. Izraženo je crvenilo lica i plava boja kože udova. Većina bolesnika ima povećanu slezenu.

Dijagnoza
Dijagnoza se često postavi nakon rutinske pretrage krvi. Tipično, bolesnici imaju znatno povišenu količinu eritrocita, povećanu slezenu, povećan broj trombocita i leukocita.

Tijek bolesti
Završna faza bolesti još se naziva "potrošena" PRV jer se tada u koštanoj srži nalazi samo vezivno tkivo, a bolešću dominiraju znakovi anemije i povećana slezena. Danas je ta faza bolesti rijetka zbog primjene novih načina liječenja.

Liječenje
U većine se bolesnika preporučuje ponavljano puštanje krvi čiji je cilj smanjenje količine stanica u krvi. U mlađih bolesnika, sa zdravim srcem, krv se može puštati svako drugi-treći dan dok se broj stanica normalizira. Starijim bolesnicima se radi svako drugi tjedan. Učestalo puštanje krvi dovodi do smanjenja količine željeza i smanjene proizvodnje eritrocita pa se smanjuju potrebe za ovim oblikom liječenja. Zbog toga je u ovih bolesnika potrebno povremeno nadoknaditi željezo da bi se izbjegle komplikacije povezane s njegovim manjkom.
Ostale mogućnosti su liječenje radioakivnim fosforom, alfa-interferonom.
Izvor:Bolesno Dete