Uobrazene
Tako male,sjajne,vijugave
na moj prozor su pale
i bez ikakvog stida
kroz njega su provirivale...
Kao da ja nisam nista,
kao da ja nisam niko,
kao da su one vrednije od zlata,
kao da su one vrijedne cak i rata.
Uobrazene,najuobrazenije su bile,
jer su dosle odakle niko nije,
jer su posebne i najcistije...
)
