Miladin Žarić - Veliki Srbin

Tišina se ljulja
na ivici ponora,
Vaga se sa šumovima
uzburkanog mora,
Iznad elektronske košnice
impulsnih čopora,
Ispod nemog meseca
i nečujnog sunčevog izvora.
Treptajima pravi eho
od zvučnog prostora,
Svakim odjekom
pojavi se neka nova bora,
Duboka kao strah
od konačnog humora,
Što se glasno sa tišinom
klacka na ivici odgovora.

A.D.
Foto: Carski Kanal