1.8.2008 - Agonija ljubavnog fluida ( Kad je Niche plakao )
" Austrijanac i profesor psihijatrije Univerziteta Stanford, Irvin D. Jalom, poznat je po nekoliko značajnijih udžbenika iz psihijatrije među kojima je i bestseler "Teory and Practice of Group Psichoterapy". Knjiga "Kad je Niče plakao", po njegovim rečima je roman o opsesiji koja je zavladala glavnim protagonistima romana, velikim Fridrih Ničeom i Jozefom Brojerom, austrijskim doktorom i vesnikom moderne psihijatrije. Radnja se dešava 1882. godine, nakon Brojerovog lečenja Berte Papenhajm (Ana. O). Tu agoniju ljubavnog fluida u romanu preusmerila je iznenadna pojava Lu Salome, odnosno fatalna opsesija Ničeovog Erosa koja se pojavljuje zabrinuta za njegovo zdravlje, iscrpljeno migrenama, samoćom i suicidnim namerama. Salome pronalazi Brojera i skrivajući od znanja Ničea, opčinjuje ga svojom lepotom i nagovara ga da primi Ničea na lečenje. Brojer postaje posljednja šansa filozofu čije reči tek treba svet da čuje, govorila je Salome. Nakon pristanka da primi Ničea u svoju ordinaciju, započinje najsnažnija čar ove knjige, a nju pokreću impulsi razgovora koji slede između njih dvojice. Ispostavlja se da pacijent nije Niče, već postaje doktor Brojer.
Sigmund Frojd, mladi student koji u knjizi dijaloški namiguje ingeniozne misli, sa druge strane ordinacije ostaje samo učenik pomalo uplašenog Brojera, koji sada pokušava da se odupre takvom statusu Ničeove dekonstrukcije.
Iza atmosfere fikcije koja je helijum ovog dela, očuvana je istorija susreta Ničea i Lu Salome kod njihovog prijatelja Paula Rea, u prolece 1882. godine. Poznat je takođe ljubavni odnos koji se probudio nakon tog susreta, pa su sva pisma u ovom romanu zapravo autentična Ničeova priznanja te ljubavi, pretvorena u "privlačnu mržnju" kojoj je dugo robovao. Uticaj njegove sestre Elizabet je takođe prikazan ovom knjigom, te čitalac jasno uviđa da je i ona bila razlog njegove višegodišnje depresije, odnosno udaljenosti od voljene Salome. Niče, impozantni filozof "Volje za Moć", 1889. godine je nepovratno zarobljen progresivnom paralitičkom demencijom, formom tercijalnog sifilisa, čiji je smrtonosni kolaps uslijedio davne 1900. godine.
Dinamičko strujanje zanimljive naracije zaslužno je takođe i Irvinovom pohađanju kurseva o Ničeu, fenomenologiji i nemačkoj klasičnoj filozofiji na Univerzitetu Stenford, pa je realistični utisak literalnog susreta sa velikanima Beča dodatan razlog čitanja ove sjajne i nezaboravne knjige. "
Uzivajte u muzici!!!!
